Katharine Burr Blodgett (1898–1979)
Katharine Burr Blodgett urodziła się 10 stycznia 1898 roku, zmarła 12 października 1979 roku. Była amerykańską chemiczką i fizyczką specjalizującą się w chemii powierzchni, fizyce cienkich warstw oraz optyce. Najbardziej znana jest z opracowania pierwszych skutecznych niewidocznych powłok przeciwodblaskowych na szkło wykorzystujących wielowarstwowe monowarstwy Langmuira–Blodgett. Jej wynalazki znalazły szerokie zastosowanie w optyce, fotografii, mikroskopii oraz urządzeniach wojskowych i medycznych.
Katharine Blodgett miała duży udział w rozwoju chemii powierzchni i optyki cienkowarstwowej. W laboratoriach General Electric rozwinęła technikę odkładania monowarstw opracowaną przez Irvinga Langmuira, tworząc metodę Langmuira–Blodgett umożliwiającą kontrolowane nakładanie wielu warstw molekularnych. Dzięki temu opracowała pierwsze praktyczne szkło przeciwodblaskowe, które znacznie poprawiło jakość układów optycznych. Jej badania stały się podstawą współczesnych powłok optycznych stosowanych w obiektywach, teleskopach, ekranach, laserach i światłowodach.
Najważniejszym osiągnięciem Blodgett było opracowanie w 1938 roku pierwszej skutecznej powłoki przeciwodblaskowej na szkło. Poprzez precyzyjne nakładanie kolejnych monowarstw organicznych uzyskała niemal całkowite wyeliminowanie odbić światła od powierzchni szkła. Technologia ta istotnie zmieniła konstrukcję instrumentów optycznych i pozostaje podstawą współczesnych powłok antyrefleksyjnych stosowanych w skali światowej.
Blodgett należała do ważnych kobiet pracujących w laboratoriach przemysłowych XX wieku; z kolei w General Electric zdobyła opinię wybitnej eksperymentatorki i wynalazczyni. Choć pozostawała mniej znana od Irvinga Langmuira, jej osiągnięcia były wysoko cenione przez środowisko fizyków i inżynierów optyki.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i National Inventors Hall of Fame.