Konrad Lorenz (1903–1989)
Urodzony 7 listopada 1903 roku, Konrad Lorenz był austriackim zoologiem i etologiem; zmarł 27 lutego 1989 roku. Specjalizował się w etologii i badaniach nad zachowaniem zwierząt. Zasłynął przede wszystkim z badań nad mechanizmami zachowań instynktownych oraz zjawiskiem imprintingu. Uważany jest za jednego z twórców nowoczesnej etologii.
Konrad Lorenz odegrał ważną rolę w rozwoju etologii, czyli biologicznej nauki o zachowaniu zwierząt. Jego badania nad zachowaniami instynktownymi i mechanizmami uczenia się wykazały, że wiele wzorców zachowań ma podłoże ewolucyjne i biologiczne. Lorenz badał m.in. Imprinting, czyli proces wczesnego utrwalania więzi społecznych u młodych zwierząt. Jego prace miały bardzo silny wpływ na zoologię, psychologię porównawczą, neurobiologię zachowania i badania nad ewolucją zachowań społecznych. Lorenz przyczynił się również do popularyzacji biologicznego podejścia do analizy zachowania człowieka i zwierząt.
Lorenz systematycznie rozwinął i spopularyzował badania nad imprintingiem, rozwijając wcześniejsze obserwacje Spaldinga i Heinrotha.
Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1973 roku otrzymał wspólnie z Karlem von Frischem i Nikolaasem Tinbergenem za odkrycia dotyczące organizacji i wyzwalania indywidualnych oraz społecznych wzorców zachowania. Późniejszą krytykę jego działalności w okresie nazistowskim i wynikające z niej przewartościowanie części honorów pośmiertnych.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Britannica i Nobel Prize.