Leo Esaki (1925– )
Leo Esaki urodził się 12 marca 1925 roku; jest japońskim fizykiem. Specjalizuje się w fizyce półprzewodników, elektronice kwantowej i fizyce ciała stałego. Znany jest przede wszystkim z odkrycia zjawiska tunelowania elektronów w półprzewodnikach oraz skonstruowania pierwszej diody tunelowej. Jego badania wywarły bardzo silny wpływ na rozwój współczesnej elektroniki i fizyki kwantowej. W 1973 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki wspólnie z Iwarem Giaeverem i Brianem Josephsonem.
Esaki miał duży udział w rozwoju elektroniki półprzewodnikowej. Odkrycie efektu tunelowego w złączach półprzewodnikowych wykazało praktyczne znaczenie mechaniki kwantowej dla działania urządzeń elektronicznych. Skonstruowana przez niego dioda tunelowa umożliwiła budowę bardzo szybkich układów elektronicznych oraz przyczyniła się do rozwoju mikroelektroniki i nanotechnologii. Późniejsze badania nad superkratami półprzewodnikowymi zapewniły podstawy wielu nowoczesnych technologii optoelektronicznych.
W dorobku Esakiego centralne miejsce zajmuje skonstruowanie w 1957 roku pierwszej diody tunelowej. Urządzenie wykorzystywało zjawisko kwantowego tunelowania elektronów przez barierę potencjału, co prowadziło do powstania charakterystycznego obszaru ujemnej rezystancji różniczkowej. Odkrycie to zapoczątkowało rozwój elektroniki kwantowej oraz nowoczesnych urządzeń półprzewodnikowych.
Część Nagrody Nobla z fizyki w 1973 roku otrzymał wspólnie z Ivarem Giaeverem za eksperymentalne odkrycia zjawisk tunelowych w półprzewodnikach i nadprzewodnikach. Drugą część otrzymał Brian Josephson.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.