Louis Georges Gouy (1854–1926)
Louis Georges Gouy urodził się 19 lutego 1854 roku. Był francuskim fizykiem; zmarł 27 stycznia 1926 roku. Specjalizował się w optyce, elektromagnetyzmie oraz fizyce koloidów. W nauce zasłynął z odkrycia przesunięcia fazowego Gouy'ego w optyce oraz współopracowania teorii podwójnej warstwy elektrycznej w roztworach elektrolitów (model Gouy'a-Chapmana). Jego badania odegrały istotną rolę w rozwoju optyki i elektrochemii.
Louis Georges Gouy odegrał istotną rolę zarówno w fizyce, jak i chemii fizycznej. Odkrył przesunięcie fazowe występujące podczas skupiania wiązek światła, znane obecnie jako przesunięcie Gouy'ego, mające duże znaczenie w optyce laserowej. Równocześnie prowadził badania nad zachowaniem jonów przy powierzchniach naładowanych elektrycznie, tworząc podstawy modelu Gouy'a-Chapmana opisującego podwójną warstwę elektryczną. Jego prace mają bardzo duże znaczenie dla elektrochemii, fizyki powierzchni, nanotechnologii i chemii koloidów.
W dorobku Gouy'ego szczególne miejsce zajmuje opracowanie teorii rozkładu jonów w pobliżu naładowanych powierzchni, znanej jako model Gouy'a-Chapmana. Model ten opisuje budowę dyfuzyjnej części podwójnej warstwy elektrycznej i pozostaje podstawą współczesnej elektrochemii powierzchni. Równie ważne było odkrycie przesunięcia fazowego Gouy'ego wykorzystywanego współcześnie w optyce laserowej.
Gouy był wysoko cenionym francuskim fizykiem i członkiem Francuskiej Akademii Nauk. Jego badania szybko znalazły zastosowanie w fizyce oraz chemii fizycznej i wciąż należą do klasycznych osiągnięć nauk o powierzchniach.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.