Louis Néel (1904–2000)
Urodzony 22 listopada 1904 roku, Louis Néel był francuskim fizykiem; zmarł 17 listopada 2000 roku. Specjalizował się w fizyce magnetyzmu i fizyce ciała stałego. Zasłynął przede wszystkim z opracowania teorii antyferromagnetyzmu i ferrimagnetyzmu. Jego badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju nowoczesnej fizyki magnetyzmu oraz technologii materiałów magnetycznych.
Louis Néel miał kluczowe znaczenie dla rozwoju fizyki magnetyzmu i fizyki ciała stałego. Opracowane przez niego teorie antyferromagnetyzmu i ferrimagnetyzmu wyjaśniły właściwości magnetyczne wielu materiałów krystalicznych, które nie mogły być opisane klasycznym ferromagnetyzmem. Badania Néela przyczyniły się do rozwoju nowoczesnej elektroniki, technologii pamięci magnetycznych oraz materiałoznawstwa. Jego prace znalazły zastosowanie m.in. W geofizyce, spintronice i technologii zapisu danych. Wprowadzone przez niego pojęcia stały się podstawą współczesnej teorii materiałów magnetycznych.
Najważniejszym osiągnięciem Néela było opracowanie teorii antyferromagnetyzmu i ferrimagnetyzmu w latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku. Néel dowiódł, że w niektórych materiałach momenty magnetyczne atomów ustawiają się przeciwnie względem siebie, prowadząc do specyficznych właściwości magnetycznych. Teorie te wyjaśniły zachowanie wielu tlenków metali i materiałów ferrytowych wykorzystywanych później w elektronice. Odkrycia Néela zapewniły podstawy współczesnej fizyki magnetyzmu i przyniosły mu Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1970 roku.
Część Nagrody Nobla z fizyki w 1970 roku otrzymał za fundamentalne prace i odkrycia dotyczące antyferromagnetyzmu i ferrimagnetyzmu, które doprowadziły do ważnych zastosowań w fizyce ciała stałego.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.