Marcjan Kapella (IV/V w.)
Marcjan Kapella był rzymskim pisarzem, filozofem i encyklopedystą, działającym na przełomie IV i V wieku w Afryce Północnej. Specjalizował się w filozofii, astronomii i edukacji klasycznej. Znany jest przede wszystkim z dzieła „De nuptiis Philologiae et Mercurii”, które stało się podstawą średniowiecznego systemu siedmiu sztuk wyzwolonych. Miał istotny udział w zachowaniu dorobku naukowego starożytności.
Marcjan Kapella miał istotny udział w przekazywaniu wiedzy starożytnej do średniowiecznej Europy; z kolei w swoim alegorycznym dziele „De nuptiis Philologiae et Mercurii” przedstawił system siedmiu sztuk wyzwolonych obejmujący trivium (gramatykę, retorykę i dialektykę) oraz quadrivium (arytmetykę, geometrię, muzykę i astronomię). Przez kilkaset lat dzieło to należało do podstawowych podręczników edukacji w szkołach klasztornych i katedralnych. Dzięki niemu zachowano wiele elementów nauki grecko-rzymskiej, które stały się fundamentem średniowiecznego szkolnictwa.
W dorobku Marcjana Kapelli ważne miejsce zajmuje napisanie „De nuptiis Philologiae et Mercurii”. Dzieło to uporządkowało siedem sztuk wyzwolonych, tworząc model edukacji dominujący w Europie przez niemal całe średniowiecze. Szczególnie istotne było wyodrębnienie quadrivium jako zbioru nauk matematyczno-przyrodniczych obejmujących arytmetykę, geometrię, muzykę i astronomię.
Marcjan Kapella był ceniony jako erudyta i autor dzieła o wyjątkowych walorach dydaktycznych. Choć jego twórczość nie zdobyła natychmiastowej popularności w późnym Cesarstwie Rzymskim, od wczesnego średniowiecza należała do najczęściej kopiowanych tekstów edukacyjnych Europy.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia.