Nicolas Leblanc (1742–1806)
Nicolas Leblanc urodził się 6 grudnia 1742 roku. Był francuskim chemikiem i lekarzem; zmarł 16 stycznia 1806 roku. Specjalizował się w chemii przemysłowej. W nauce zasłynął z opracowania procesu Leblanca umożliwiającego przemysłową produkcję węglanu sodu z soli kamiennej. Wynalazek ten zapoczątkował rozwój nowoczesnego przemysłu chemicznego.
Nicolas Leblanc miał duży udział w rozwoju chemii przemysłowej. Opracowany przez niego proces Leblanca umożliwił masową produkcję sody kalcynowanej (węglanu sodu), niezbędnej do produkcji szkła, mydła, papieru i tekstyliów. Przed jego wynalazkiem Europa była uzależniona od naturalnych źródeł sody. Proces Leblanca stał się jednym z filarów rewolucji przemysłowej i był stosowany przez niemal cały XIX wiek, zanim został zastąpiony procesem Solvaya.
Za główny rezultat pracy Leblanca można uznać opracowanie w 1791 roku procesu otrzymywania węglanu sodu z chlorku sodu. Proces obejmował przemianę soli w siarczan sodu, a następnie jego redukcję z użyciem wapienia i węgla. Wynalazek umożliwił rozwój przemysłowej produkcji sody i całkowicie zmienił europejski przemysł chemiczny.
Mimo ogromnego znaczenia swojego wynalazku Leblanc nie odniósł korzyści finansowych; z kolei w czasie rewolucji francuskiej jego fabryka została skonfiskowana przez państwo, a obiecanej nagrody nigdy nie wypłacono. Rozczarowany i zrujnowany finansowo popełnił samobójstwo w 1806 roku. Dopiero później uznano go za jednego z twórców nowoczesnego przemysłu chemicznego.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.