Patrick Maynard Stuart Blackett (1897–1974)
Patrick Blackett był brytyjskim fizykiem eksperymentalnym. Urodził się 18 listopada 1897 roku, a zmarł 13 lipca 1974 roku. Specjalizował się w fizyce cząstek, promieniowaniu kosmicznym i geofizyce. Znany jest przede wszystkim z badań nad promieniowaniem kosmicznym oraz rozwoju technik obserwacji cząstek elementarnych. Jego badania odegrały istotną rolę w rozwoju fizyki wysokich energii.
Udoskonalił techniki rejestracji torów cząstek, co umożliwiło odkrycie nowych procesów jądrowych i badanie promieniowania kosmicznego. Jego badania dostarczyły ważnych danych dotyczących pozytonów, anihilacji materii oraz oddziaływań jądrowych. Po II wojnie światowej zajmował się również geofizyką, magnetyzmem Ziemi i zastosowaniem metod naukowych do problemów społecznych i militarnych.
Szczególnie trwałym osiągnięciem Blacketta pozostaje rozwinięcie eksperymentalnych metod badania promieniowania kosmicznego i wykorzystanie automatycznych komór mgłowych do obserwacji procesów cząstek elementarnych. W latach trzydziestych przeprowadził badania prowadzące do identyfikacji procesów tworzenia par elektron–pozyton oraz zjawisk anihilacji. Jego badania pozwoliły znacznie rozszerzyć wiedzę o fizyce jądrowej i promieniowaniu kosmicznym. Odkrycia te doprowadziły do przyznania Nagrody Nobla w 1948 roku.
Blackett był szeroko ceniony jako jeden z ważniejszych brytyjskich fizyków eksperymentalnych XX wieku. Jego działalność naukowa i społeczna uczyniła go postacią rozpoznawalną również poza środowiskiem akademickim. Znany był również z aktywności politycznej i doradzania rządom w sprawach technologicznych.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.