Robert Wilhelm Bunsen (1811–1899)
Urodzony 30 marca 1811 roku, Robert Wilhelm Bunsen był niemieckim chemikiem; zmarł 16 sierpnia 1899 roku. Specjalizował się w chemii analitycznej, elektrochemii i spektroskopii. Zasłynął przede wszystkim z opracowania palnika Bunsena oraz badań spektroskopowych prowadzonych wspólnie z Gustavem Kirchhoffem. Te badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju nowoczesnej analizy chemicznej i spektroskopii.
Robert Bunsen miał duży udział w rozwoju chemii analitycznej i spektroskopii. Wspólnie z Gustavem Kirchhoffem opracował metody analizy widmowej umożliwiające identyfikację pierwiastków chemicznych na podstawie charakterystycznych linii emisyjnych. Metoda ta doprowadziła do odkrycia nowych pierwiastków, m.in. Cezu i rubidu, oraz stała się podstawowym narzędziem nowoczesnej analizy chemicznej i astronomii. Bunsen prowadził również badania nad elektrochemią, gazami oraz metodami laboratoryjnymi. Opracowany przez niego palnik Bunsena stał się jednym z najważniejszych urządzeń laboratoryjnych w historii chemii. Jego działalność wywarła bardzo silny wpływ na rozwój nowoczesnych laboratoriów chemicznych i metod eksperymentalnych.
Najważniejszy wkład Bunsena do spektroskopii powstał we współpracy z Gustavem Kirchhoffem. Wspólnie pokazali, że widma emisyjne umożliwiają identyfikację pierwiastków i odkryli cez oraz rubid. Palnik nazwany nazwiskiem Bunsena został rozwinięty wspólnie z instrumentmakerem Peterem Desagą jako udoskonalenie wcześniejszych palników laboratoryjnych.
Bunsen był szeroko ceniony przez środowisko chemiczne Europy jako jeden z najwybitniejszych chemików eksperymentalnych XIX wieku. Jego laboratorium w Heidelbergu należało do najważniejszych ośrodków chemicznych świata i przyciągało wielu studentów zagranicznych. Był podziwiany za niezwykłą precyzję eksperymentalną oraz umiejętność konstruowania aparatury laboratoryjnej.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.