Robert Hofstadter (1915–1990)
Robert Hofstadter był amerykańskim fizykiem. Urodził się 5 lutego 1915 roku, a zmarł 17 listopada 1990 roku. Specjalizował się w fizyce jądrowej, fizyce wysokich energii i strukturze materii. Znany jest przede wszystkim z badań nad strukturą jąder atomowych i nukleonów przy użyciu rozpraszania elektronów. Jego badania fundamentalnie zmieniły rozumienie budowy materii.
Wykorzystując wysokoenergetyczne wiązki elektronów dowiódł, że protony i neutrony posiadają skończone rozmiary oraz złożoną strukturę wewnętrzną. Badania Hofstadtera dostarczyły jednych z pierwszych danych eksperymentalnych wskazujących, że nukleony nie są punktowymi obiektami. Jego odkrycia wpłynęły na rozwój fizyki cząstek elementarnych, modelu kwarkowego i fizyki wysokich energii.
Szczególnie trwałym osiągnięciem Hofstadtera pozostaje przeprowadzenie eksperymentów rozpraszania elektronów na protonach i neutronach w latach pięćdziesiątych XX wieku. Analiza sposobu rozpraszania elektronów umożliwiła określenie rozkładu ładunku elektrycznego i rozmiarów nukleonów. Wyniki wykazały, że protony i neutrony mają strukturę wewnętrzną, co podważyło wcześniejsze uproszczone modele cząstek elementarnych. Odkrycia te doprowadziły do przyznania Nagrody Nobla w 1961 roku.
Hofstadter był zaliczany do najważniejszych eksperymentatorów fizyki jądrowej. Jego badania bardzo szybko wpłynęły na rozwój teorii oddziaływań silnych oraz modeli cząstek elementarnych. W środowisku akademickim ceniono go za wyjątkową precyzję eksperymentalną i rozwój nowych technik pomiarowych.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.