Ruth Rogan Benerito (1916–2013)

Ruth Rogan Benerito była amerykańską chemiczką. Urodziła się 12 stycznia 1916 roku, a zmarła 5 października 2013 roku. Specjalizowała się w chemii tekstyliów i chemii stosowanej. Znana jest przede wszystkim z opracowania trwałych metod uszlachetniania bawełny prowadzących do produkcji tkanin odpornych na gniecenie. Jej prace wywarły bardzo silny wpływ na przemysł włókienniczy XX wieku.

Epoka: Trzecia rewolucja przemysłowa

Alma mater: Uniwersytet Chicagowski; Newcomb College (Tulane University)

Wpływ na naukę

Ruth Rogan Benerito wyraźnie wpłynęła na rozwój chemii włókien naturalnych oraz technologii wykończania tkanin. Pracując dla Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych opracowała metody trwałego sieciowania celulozy, dzięki którym bawełna zachowywała odporność na gniecenie i wielokrotne pranie przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniej wytrzymałości mechanicznej. Rozwiązania te umożliwiły powstanie nowoczesnych tkanin typu „wash-and-wear”, znacząco zwiększając konkurencyjność bawełny wobec włókien syntetycznych. Jej badania wpłynęły również na rozwój chemii polimerów, technologii włókienniczej oraz przemysłowych procesów modyfikacji celulozy. Opracowane technologie znalazły zastosowanie w skali światowej i należą do najważniejszych osiągnięć chemii tekstyliów XX wieku.

Najważniejsze odkrycie

W dorobku Benerito szczególne znaczenie ma opracowanie technologii trwałego uszlachetniania bawełny odpornej na gniecenie poprzez chemiczne sieciowanie włókien celulozowych. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku opracowała nowe układy reagentów umożliwiające uzyskanie trwałych wiązań poprzecznych pomiędzy łańcuchami celulozy przy ograniczeniu pogorszenia wytrzymałości materiału. Rozwiązanie to pozwoliło produkować tkaniny łatwe w pielęgnacji, które nie wymagały intensywnego prasowania. Wynalazek wniósł znaczący wkład w rozwój przemysłu odzieżowego oraz nowoczesnych technologii wykończania włókien naturalnych.

Odbiór społeczeństwa

Benerito była wysoko ceniona przez środowisko naukowe oraz przemysł włókienniczy Stanów Zjednoczonych. Otrzymała liczne wyróżnienia za wkład w rozwój technologii tekstylnej oraz zastosowań chemii w przemyśle. Choć przez wiele lat pozostawała mniej rozpoznawalna od wynalazców działających w innych gałęziach chemii, z czasem zaczęto uznawać ją za jedną z najwybitniejszych amerykańskich chemiczek XX wieku.

O danych

Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i National Inventors Hall of Fame.