Sheldon Lee Glashow (1932– )
Sheldon Lee Glashow urodził się 5 grudnia 1932 roku; jest amerykańskim fizykiem teoretycznym. Specjalizuje się w fizyce cząstek elementarnych i teorii oddziaływań fundamentalnych. Najbardziej znany jest ze współtworzenia teorii elektrosłabej unifikującej oddziaływania elektromagnetyczne i słabe. Uważany jest za jednego z głównych architektów Modelu Standardowego fizyki cząstek.
Sheldon Glashow istotnie wpłynął na rozwój fizyki cząstek elementarnych i teorii unifikacji oddziaływań. W latach sześćdziesiątych XX wieku opracował model elektrosłaby opisujący wspólne pochodzenie oddziaływań elektromagnetycznych i słabych. Teoria ta przewidziała istnienie bozonów W i Z oraz prądów neutralnych, które zostały później potwierdzone eksperymentalnie. Glashow przyczynił się również do rozwoju teorii kwarków i przewidział istnienie kwarku powabnego. Te badania stały się jednym z fundamentów współczesnego Modelu Standardowego.
Z dorobku Glashowa szczególnie wyróżnia się opracowanie teorii elektrosłabej w 1961 roku. Glashow zaproponował matematyczny model łączący elektromagnetyzm z oddziaływaniami słabymi w jedną wspólną teorię. Odkrycie to umożliwiło późniejszy rozwój pełnej teorii elektrosłabej przez Weinberga i Salama oraz stworzenie Modelu Standardowego fizyki cząstek elementarnych.
Glashow otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki w 1979 roku wspólnie z Abdus Salamem i Stevenem Weinbergiem za wkład w teorię zjednoczonych oddziaływań słabych i elektromagnetycznych, w tym przewidzenie słabych prądów neutralnych.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.