Stefanie Horovitz (1887–1942?)
Stefanie Horovitz była austriacką chemiczką, urodzoną 17 kwietnia 1887 roku. Specjalizowała się w chemii fizycznej, radiochemii i analizie izotopowej. Znana jest przede wszystkim z eksperymentalnego potwierdzenia istnienia izotopów ołowiu poprzez bardzo precyzyjne oznaczenia mas atomowych. Jej badania dostarczyły jednego z pierwszych bezpośrednich dowodów na istnienie izotopów pierwiastków, stanowiąc ważny etap rozwoju chemii i fizyki atomowej.
Stefanie Horovitz wniosła ważny wkład w rozwój chemii atomowej początku XX wieku. Pracując w Instytucie Radowym w Wiedniu pod kierunkiem Otto Hönigschmida wykonała precyzyjne oznaczenia mas atomowych ołowiu pochodzącego z rozpadu promieniotwórczego uranu i toru. Wyniki badań wykazały, że ołów powstający w różnych szeregach promieniotwórczych posiada różne masy atomowe, dostarczając jednego z pierwszych eksperymentalnych potwierdzeń teorii izotopów Frederica Soddy'ego. Jej prace przyczyniły się do rozwoju radiochemii, fizyki jądrowej oraz współczesnej chemii atomowej.
W pracach Horovitz szczególne znaczenie miało eksperymentalne potwierdzenie istnienia izotopów ołowiu w latach 1913–1914. Dzięki wyjątkowo dokładnym pomiarom mas atomowych dowiodła, że ołów powstały w wyniku rozpadu uranu i toru różni się masą, mimo identycznych właściwości chemicznych. Badania te stanowiły jedno z najważniejszych potwierdzeń teorii izotopów i przyczyniły się do rozwoju nowoczesnej fizyki atomowej oraz chemii jądrowej.
Horovitz zdobyła uznanie środowiska radiochemików dzięki wyjątkowej dokładności swoich pomiarów. Jej dorobek naukowy został jednak przerwany przez wydarzenia II wojny światowej. Jako osoba pochodzenia żydowskiego padła ofiarą Holokaustu, przez co jej nazwisko przez wiele lat pozostawało mało znane.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia.