Sumio Iijima (1939– )

Sumio Iijima urodził się 2 maja 1939 roku; jest japońskim fizykiem i materiałoznawcą. Specjalizuje się w mikroskopii elektronowej, nanotechnologii i nauce o materiałach. Znany jest przede wszystkim z odkrycia nanorurek węglowych w 1991 roku. Odkrycie to zapoczątkowało dynamiczny rozwój nanotechnologii i stworzyło podstawy dla wielu nowoczesnych zastosowań materiałowych w elektronice, energetyce i medycynie.

Epoka: Czwarta rewolucja przemysłowa

Alma mater: Tohoku University (Ph.D. z fizyki, 1968); University of Electro-Communications, Tokyo (studia inżynierskie, ukończone 1963)

Wpływ na naukę

Publikacja Sumio Iijimy z 1991 roku przedstawiła szczegółową strukturę wielościennych nanorurek węglowych i wywołała gwałtowny rozwój badań nad tymi materiałami. Nanorurkowe struktury węglowe obserwowano jednak wcześniej, dlatego bezpieczniej mówić o przełomowym scharakteryzowaniu i spopularyzowaniu pola niż o bezspornym pierwszym odkryciu.

Najważniejsze odkrycie

W 1991 roku Iijima opisał w mikroskopie elektronowym wielościenne nanorurki węglowe z sadzy powstającej w wyładowaniu łukowym. Jego praca nadała tym strukturom jasny opis atomowy i zapoczątkowała gwałtowny rozwój nanotechnologii węglowej, choć wcześniejsze obserwacje podobnych struktur są znane z literatury.

Odbiór społeczeństwa

Iijima jest zaliczany do czołowych materiałoznawców współczesności. Jego odkrycie szybko zdobyło światowy rozgłos i doprowadziło do powstania nowej dziedziny badań. Choć wielokrotnie wymieniano go jako kandydata do Nagrody Nobla, dotychczas jej nie otrzymał.

O danych

Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Nec.