Sune Karl Bergström (1916–2004)
Sune Karl Bergström urodził się 10 stycznia 1916 roku, zmarł 15 sierpnia 2004 roku. Był szwedzkim biochemikiem i fizjologiem specjalizującym się w biochemii lipidów i fizjologii. Najbardziej znany jest z odkrycia oraz wyjaśnienia budowy i funkcji prostaglandyn. Za to osiągnięcie otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1982 roku wspólnie z Bengtem Samuelssonem i Johnem Vane'em. Jego badania zapewniły podstawy współczesnej farmakologii eikozanoidów.
Sune Bergström odegrał ważną rolę w rozwoju biochemii lipidów i farmakologii. Jako pierwszy wyizolował, scharakteryzował chemicznie i zbadał właściwości biologiczne prostaglandyn – grupy biologicznie aktywnych lipidów uczestniczących w regulacji procesów zapalnych, krzepnięcia krwi, skurczu mięśni gładkich i funkcji układu sercowo-naczyniowego. Jego badania zapoczątkowały intensywny rozwój farmakologii eikozanoidów oraz umożliwiły wyjaśnienie mechanizmów działania wielu leków przeciwzapalnych, w tym aspiryny i niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Osiągnięcia Bergströma wywarły bardzo silny wpływ na medycynę, biochemię i farmację.
Najważniejszym elementem dorobku Bergströma pozostaje wyizolowanie i określenie struktury prostaglandyn oraz wykazanie ich roli jako lokalnych mediatorów biologicznych. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku wraz ze współpracownikami zidentyfikował kolejne prostaglandyny oraz wyjaśnił ich pochodzenie z kwasu arachidonowego. Odkrycia te zapewniły podstawy współczesnej biologii eikozanoidów i umożliwiły rozwój nowych terapii przeciwzapalnych, przeciwzakrzepowych i kardiologicznych.
Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1982 roku otrzymał wspólnie z Bengtem Samuelssonem i Johnem Vane’em za odkrycia dotyczące prostaglandyn i pokrewnych substancji biologicznie czynnych.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.