Walter Lincoln Hawkins (1911–1992)

Walter Lincoln Hawkins urodził się 21 marca 1911 roku, a zmarł 20 sierpnia 1992 roku. Był amerykańskim chemikiem polimerów i wynalazcą związanym z Bell Laboratories. Zasłynął z prac nad stabilizacją polietylenu, dzięki którym tworzywo mogło być długo stosowane jako osłona kabli telekomunikacyjnych narażonych na światło i warunki atmosferyczne.

Epoka: Trzecia rewolucja przemysłowa

Alma mater: Rensselaer Polytechnic Institute; Howard University; McGill University

Wpływ na naukę

W Bell Laboratories Hawkins badał starzenie polimerów i sposoby ograniczania degradacji polietylenu pod wpływem tlenu oraz promieniowania ultrafioletowego. Opracowane z jego udziałem układy stabilizujące wydłużały trwałość osłon przewodów i pomogły zastępować cięższe materiały stosowane wcześniej w telekomunikacji.

Najważniejsze odkrycie

Najtrwalszym rezultatem jego pracy było opracowanie stabilizowanego polietylenu do osłon kabli telefonicznych. Rozwiązanie miało znaczenie praktyczne, ponieważ zwiększało odporność tworzywa na utlenianie i działanie światła.

Odbiór społeczeństwa

Hawkins był ceniony jako badacz łączący chemię polimerów z konkretnymi problemami technicznymi. Jego dorobek został pośmiertnie uhonorowany w National Inventors Hall of Fame.

O danych

Strona została opracowana na podstawie danych z: National Inventors Hall of Fame.