William Rowan Hamilton (1805–1865)

Urodzony 4 sierpnia 1805 roku w Dublinie, William Rowan Hamilton był irlandzkim matematykiem i fizykiem; zmarł 2 września 1865 roku w Dunsink. Specjalizował się w mechanice teoretycznej, optyce i algebrze. Zasłynął przede wszystkim z opracowania mechaniki hamiltonowskiej oraz odkrycia kwaternionów. Uważany jest za jednego z najwybitniejszych matematyków XIX wieku.

Epoka: Pierwsza rewolucja przemysłowa

Alma mater: Trinity College Dublin

Wpływ na naukę

William Rowan Hamilton miał duży udział w rozwoju mechaniki teoretycznej i matematyki. Opracował formalizm mechaniki hamiltonowskiej opisujący ruch układów fizycznych za pomocą energii i funkcji Hamiltona. Formalizm ten stał się jednym z fundamentów współczesnej fizyki teoretycznej, mechaniki kwantowej i teorii pola. Hamilton odkrył również kwaterniony — rozszerzenie liczb zespolonych wykorzystywane później w geometrii, grafice komputerowej i fizyce. Jego prace wpłynęły na rozwój optyki, dynamiki i matematyki abstrakcyjnej.

Najważniejsze odkrycie

Za główny rezultat pracy Hamiltona można uznać stworzenie mechaniki hamiltonowskiej w pierwszej połowie XIX wieku. Hamilton przedstawił prawa ruchu w postaci matematycznej opartej na energii układu oraz równaniach różniczkowych. Formalizm ten okazał się niezwykle uniwersalny i stał się podstawą współczesnej mechaniki teoretycznej oraz mechaniki kwantowej. Równie ważne było odkrycie kwaternionów w 1843 roku.

Odbiór społeczeństwa

Hamilton uchodził za genialnego matematyka już od młodości i został profesorem astronomii Trinity College Dublin mając zaledwie 22 lata. Jego prace matematyczne zdobyły szerokie uznanie w Europie, choć część bardziej abstrakcyjnych idei została w pełni doceniona dopiero później.

O danych

Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i MacTutor History of Mathematics.