William Parry Murphy (1892–1987)

William Parry Murphy był amerykańskim lekarzem i hematologiem. Urodził się 6 lutego 1892 roku, a zmarł 9 października 1987 roku. Specjalizował się w hematologii i chorobach wewnętrznych. Znany jest przede wszystkim z opracowania skutecznej terapii anemii złośliwej z wykorzystaniem diety bogatej w wątrobę. Jego badania zapoczątkowały nowoczesne leczenie niedokrwistości i doprowadziły do odkrycia roli witaminy B₁₂.

Epoka: Druga rewolucja przemysłowa

Alma mater: Harvard University; University of Oregon

Wpływ na naukę

William Murphy miał duże znaczenie dla rozwoju hematologii, wykazując wspólnie z George'em Minotem, że anemia złośliwa może być skutecznie leczona odpowiednią dietą. Badania kliniczne wykazały, że spożywanie dużych ilości wątroby prowadzi do odbudowy prawidłowej produkcji krwinek czerwonych. Odkrycie to zapoczątkowało intensywne badania nad czynnikami krwiotwórczymi i doprowadziło do późniejszego wyizolowania witaminy B₁₂. Dzięki pracom Murphy'ego choroba wcześniej niemal zawsze śmiertelna stała się skutecznie leczona.

Najważniejsze odkrycie

Za główny rezultat pracy Murphy'ego można uznać wykazanie w 1926 roku skuteczności terapii dietą wątrobową u pacjentów z anemią złośliwą. Wspólnie z George'em Minotem przeprowadził badania kliniczne, które wykazały spektakularną poprawę stanu chorych. Odkrycie to zapoczątkowało rozwój nowoczesnej hematologii i doprowadziło do późniejszego odkrycia witaminy B₁₂ jako czynnika odpowiedzialnego za skuteczność leczenia. Za swoje osiągnięcia Murphy otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1934 roku wspólnie z George'em Minotem i George'em Whipplem.

Odbiór społeczeństwa

Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1934 roku otrzymał wspólnie z George’em Whipple’em i George’em Minotem za odkrycia dotyczące leczenia anemii za pomocą terapii wątrobowej.

O danych

Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.